Klusdag 11: Lassen, slijpen, krabben, stofzuigen, graaien

Deze elfde klusdag begon teleurstellend: Het regende hard en Ferry en ik zaten onderweg naar Amsterdam al te verzinnen wat we allemaal zouden kunnen doen als het zo zou blijven regenen. Daarom zijn we eerst langs een 2ehands zaak in botenspullen en -onderdelen gereden, om te kijken of er nog wat bruikbaars bij zat. Er zitten redelijk wat bruikbare spullen bij we in de toekomst kunnen gebruiken als we de dingen gaan aanpakken die nu minder prioriteit hebben (ivm weinig tijd en beperkt budget). Eenmaal in Amsterdam aangekomen waren de grootste buien voorbij en konden we gaan werken aan de buitenkant van de boot.

Ferry had nog genoeg slijp- en laswerk te doen; de nieuwe uitlaat moest er nog in gelast worden, enkele gaten van schroeven dichtgelast en andere dingen wilden we eraf hebben, dus dat mocht de slijptol dan weer doen.

Ik kreeg de nobele taak om het motorruim in te duiken, waarschijnlijk omdat ik de dunste armpjes heb (en niet kan lassen), om de boel op te ruimen zodat Ferry het later goed roestvrij kan maken en schilderen voordat de motor er in gaat.

Nu zit er onder de boot een scheg, een hol ding die vol zat met rommel en piepschuim. Door die scheg loopt de schroefas, waardoor het een bijzonder onbereikbaar plekje was om rommel uit te vissen. Gewapend met een lang hoekprofiel, handschoenen en een blikje met 1 platte kant, ben ik de strijd aangegaan met alle rotzooi die erin lag. Het was een lang proces van iedere keer porren om wat piepschuim los te krijgen om vervolgens mijn arm langs de schroefas in de smalle scheg te wurmen, zodat ik iedere keer een handje rommel naar boven kon halen om weg te gooien. Het hoogtepunt van het gevecht (en tegelijk mijn moment van overwinning) was toen er in één keer het laatste stuk piepschuim los kwam van helemaal achterin de scheg. Het was een flink stuk en ik was erg blij dat het stomme ding eruit was.

In het motorruim en in de banken van de kuip heb ik verder zo veel mogelijk alle roestbubbels losgekrabt en daarna alles gestofzuigd. Het is veel werk geweest en uiteindelijk heb je nog steeds een roestig geheel, maar het is wel een stuk opgeruimder en schoner om in te werken. Nu maar hopen dat Ferry het binnenkort echt kan ontroesten, volsmeren met menie en kan schilderen zodat de motor er in kan.

Wat ik ook hoop dat de komende (klus)dagen het weer net zo mee zit als de afgelopen dagen. Het was allemaal slecht voorspeld, maar uiteindelijk was het toch prima weer! De wind mag iets minder, maar wijzelf klagen niet zo ;) als het droog is, kunnen we echt gaan ontroesten, menie gaan smeren en dan kan de boot eindelijk naar binnen. Dan kan het weer doen wat hij/zij wil, maar dan gaan wij hoe dan ook schilderen en dan wordt het echt mooi!

Ga naar het fotoboek voor meer foto's van deze klusdag.

Grote motor truuk

Vandaag geen las, schuur, slijp of lak klussen. Vandaag hebben we de "nieuwe" motor opgehaald. Eerst even een aanhanger geregeld bij een oom van Ellen, 2 motoren passen niet in de kofferbak van een Peugot 207sw. De havenmeester heeft met de heftruck geholpen om de oude motor uit de boot te tillen en in de aanhanger te parkeren. Eerder hebben we de motor al losgemaakt van de schroefas, elektra en morse-kabels los gemaakt en de moeren van de motorsteunen gelost. Er zat nog een stukje boot in de weg om de motor er uit te halen. Met mijn timmermans oog had ik bepaald dat de motor omhoog kon tot boven de bouten, dan een kwartslag draaien om vervolgens er helemaal uit te kunnen. Toen bleek toen dat het carter te groot was, en dat de draai niet paste. Het stukje boot moest er aan geloven, en de slijptol werd gepakt. Echter bleek dat er over nagedacht was met het inbouwen van deze motor, dat stukje boot zat vast met bouten. Dus de slijptol weer opgeruimd, en 2 bahco's gepakt. Motor in de aanhanger en weg wezen.

In Hoorn aangekomen hebben we eerst even naar de motor gekeken. Ziet er netjes uit, en loopt volgens de verkoper als een naaimachine. Omdat er gezegd werd dat deze gereviceerd is, wilde ik wel weten wat er aan gebeurt is. De techneut begon een opsomming: Lagerschalen, overmaatse zuigers, kleppen etc etc. Als laatste een busje Volvo groen erop gespoten. Dat laatste kan ik zien, en ziet er netjes uit. De rest gaan we vanuit dat het klopt.

Dan vraag je je af: "Waarom heb je dat ouwe ding mee genomen?" Nou, heel simpel. De keerkoppeling, startmotor en dynamo moesten overgezet worden op dat nieuwe blok. De startmotor en de dynamo is niet zo moeilijk, maar de keerkoppeling met het vliegwiel (achteraf ook niet) leek mij iets voor een deskundige, aangezien ik geen idee had hoe dat aan elkaar zit. Wat blijkt: Een sleutel 13 en een grote bandenlichter. Meer heb je niet nodig. Gelukkig mocht ik ook sleutelen, het zou een straf zijn om toe te moeten kijken hoe anderen het leuke werk even doen.

Toen alles geregeld was, konden we met de gebroeders Penta terug naar Amsterdam, om daar de nieuwe motor een plekje te geven in de loods. Die gaan we weer plaatsen als het motorruim geschilderd is.

Onderweg naar Amsterdam belde mijn werkgever/collega Rob dat hij in de buurt was en ons project wel eens wilde zien. Dus toen wij terug kwamen hebben we hem nog even een "rondleiding" gegeven.

Winterklaar maken

Vandaag hebben we, samen met onze vriend Marc, Ostara winterklaar gemaakt. Ferry en ik hebben eerder al de meeste spullen van boord gehaald en de afsluiters binnen winterklaar gemaakt. Dat laatste was een kwestie van het loskoppelen van de afvoerslang van het spoelbakje (de wc-pot was al los van toen die afsluiter vervangen was) en daarna vulden we de slangen met antivries. Als je dan heel even de afsluiters/kranen open en dicht draait, dan komt er ook antivries tussen de afsluiters zelf en is de kans zo klein mogelijk dat er iets bevriest.

Marc en Ferry zouden dus vooral de motor klaarmaken voor de winter. Heel simpel gezegd, komt dat op hetzelfde neer: overal waar normaal water in zit of in kan zitten, giet je nu zo veel mogelijk antivries in. Het motorblok is alleen wel iets groter dan een afvoerslang, maar gelukkig hadden we ruim genoeg liters antivries ingeslagen. Het was mooie knalroze antivries en die kon je dus goed zien in onze doorzichtige slangen aan de motor. In het foto-album van het winterklaar maken, kun je zien hoe roze dat was.

Op de foto's kun je ook zien dat ik ondertussen (naast het aangeven van gereedschap en het toezicht houden ;) ook de nobele taak had om Ostara een flinke poetsbeurt te geven. Dan kon ze lekker schoon en fris de winter in.

De motor was eigenlijk vrij snel volgegoten met antivries en toen alles was gecontroleerd, zijn we met zijn drieën naar de Vollenhovense Bol 'Die Groene Haeringh' gegaan om ook daar een motor een paar slokjes antivries te geven. Marc had gelukkig zijn motor nog niet helemaal losgehaald uit zijn boot zoals wij dat hadden gedaan, maar daardoor was het wel wat langer zoeken waar nu allemaal antivries in moest ;) maar uiteindelijk is dat ook gelukt.

De meeste foto's van zijn boot zijn van het moment dat we het houten roer eraf wilden halen. Marc had al eens geprobeerd om met de giek van de "mare Malaika", de buren van  de Haringh het roer er af te takelen. Dit was niet gelukt, het moest dus vast zitten..Ferry en Marc hebben er een klein werkvlotje naast gelegd om te kijken wat er nog vast zat en hoe ze hem er af konden halen. Er moest een grote steeksleutel komen, en later nog een grotere. En toen een waterpomptang, want het was geen grote moer maar een splitpen. En toen een kleine steeksleutel. Uiteindelijk zat er een klein boutje door een roerhaak onder water. Dit hadden ze er toen eindelijk uit dus begonnen ze het roer er uit te tillen. Het enige dat gebeurde was dat ze hun vlotje onder water drukten. Ze besloten dat er op de onderste roerhaak ook nog een borg zou zitten, en dat het roer er pas af zou gaan wanneer de boot op de wal gaat. Ondertussen was Christa, de vriendin van Marc, ook komen kijken hoe het winterklaar maken verliep.Wij hebben ons best vermaakt met het 'toezicht houden' op deze spannende klus. Tegelijk hebben we wel nog zo veel mogelijk lijnen uit de mast gehaald en wat spullen met een houdbaarheidsdatum ingepakt.

Het einde van deze productieve dag hebben we gezellig (en lekker warm binnen) afgesloten met een heerlijke maaltijd.

Kijk in het album 'winterklaar maken' voor alle foto's van die dag.

Klusdag 20: Onderwaterschip borstelen & kwasten

Zondag heb ik allereerst een andere bril uitgezocht, zodat ik kon zien wat ik deed. Ik had helaas nog wat plekken om na te lopen, maar met een andere bril ging het ineens een stuk beter (misschien was het zondag ook wat kouder). We hebben samen het middenstuk schoongemaakt met onze slijptollen met borstels. Het was een vieze klus, maar het moest gebeuren.

Daarna kwam het leukere werk, dat weer veel goed maakte: schilderen. We hebben heel het onderwaterschip alvast in een laag blackbottom gezet, ter bescherming vooral ook, omdat we niet precies weten op welke dag de boot in de loods wordt gezet. Met de kwast konden we mooi de lastige hoekjes en diepere putjes volsmeren en de rest kon met de roller. Al snel was het onderwaterschip mooi glimmend zwart! Daar werden we blij van, maar ook van het feit dat we lekker op tijd naar huis konden. Thuis hebben we, in het thema van het winteronderhoud dat we nu uitvoeren op de boot, heerlijk erwtensoep gegeten met broodjes knakworst. Mmmmm.

Iedereen die langs loopt en ons aan het werk ziet, krijgt spontaan een glimlach op zijn gezicht. Ze vinden het ook allemaal erg knap dat we nog steeds kunnen lachen (wji soms ook ;). Het mooie is nu in ieder geval dat de boot deze week de loods in wordt gebracht, als er niets geks gebeurt. Dan hoeven we het weerbericht niet meer te raadplegen en kunnen we de boot van top tot teen in een paar verflagen zetten en dan kunnen we 'haar' zo snel mogelijk meenemen naar Dordrecht.

Van vandaag weinig foto's wegens vol kaartje...

Tweede klusdag

De tweede klusdag. Ik ging buiten aan de slag met afbijt om eerst de overgebleven lak van de mast en giek af te ... bijten :p

Ter bescherming van mijn tere handjes had ik wel mooie beschermende handschoenen aan. Zo kon ik naar hartelust en royaal afbijt op het hout smeren ;)

Die dag is Arno ons nog komen helpen en zijn precisie werd erg gewaardeerd! Hij mag vaker langskomen.

Ferry heeft de motor vrij gemaakt (schot eruit geschroefd).

Verassing: Scheur in het blok, vorstschade. Dat was een flinke tegenvaller, dat hebben we dus niet goed genoeg bekeken. (hadden we dat schot er maar eerder er uit gehaald...)

Met de verkoper zijn we gelukkig financieel tot een oplossing gekomen. Voor hen was het ook een verassing. Ondertussen hebben we een mooi gereviceerd blok gevonden voor een mooie prijs, wat er ook wat frisser uit ziet. Het huidige blok kan als orgaan donor in de schuur gaan wonen. Gelukkig hebben we tussen alle spullen zijn donorcodicil gevonden.

 

Mastbeslag verbeteren

Het mastbeslag was al mooi van RVS gemaakt. Je kunt je afvragen of dat soort dingen horen te glimmen op een platbodem of niet. Daar hebben wij mooi niet over nagedacht, want het was nou eenmaal al zo. (en: hoe storend zou het zijn, boven in de mast?)

Een probleem dat je tegen komt op dit soort masten, is dat als het beslag niet helemaal precies past, het in het hout gaat wringen. Dat is dus ook bij ons gebeurd, een goeie reden om het aan te passen.

Afgekeken bij de grote platbodems: Alle ringen van de hommer tot de top met elkaar verbinden door er strips tegenaan te lassen. Hierdoor wordt alle kracht verdeeld, en steunt alles ook op de hommer, die er voor gemaakt is.

Allereerst heb ik het beslag op de juiste plaats klem gezet, en daarna halfrond RVS (12x8) op maat gemaakt en aan de voorkant gehecht. Dat viel niet mee, want Ellen was op dat moment druk met de bandschuurmachine aan de zelfde mast bezig.

Thuis heb ik het werk afgelast, en de pen voor de vleugel (windvaan) er aan gelast.

Nu nog even kijken of het nog past....