Luiken, vlonders en deurtjes (2)

Het is een tijdje geleden, maar ik heb zojuist weer wat klusfoto's ("Luiken, vlonders en deurtjes") online gezet. Ferry heeft de afgelopen weken flink zijn best gedaan: De kuipvloer heeft een heel nieuw waterdicht, glimmend en anti-slip luik gekregen met daar omheen nieuwe vlonders. Het knapt al heel snel een stuk op!

Het schuifluik van de ingang van de kajuit hebben we uitbesteed aan een handige kennis. Toen Ferry daar langs ging, viel zijn oog op een koekoek die daar stond en zo hebben we nu EN een opgeknapt schuifluik EN een nieuwe koekoek. De lijst/rand van het schuifluik is opgeknapt en bovenop zijn er nieuwe plankjes ingelegd, we hoeven het alleen nog te lakken (en misschien een keer de onderkant mooier maken).

De koekoek was zo goed als af. Hij was helemaal tot in detail gemaakt zoals het omschreven stond in het boek "Afbouw en verbouw van een platbodem" uit 1985. Met randjes op de goede plek, gootjes voor een goede afwatering. Er waren zelfs al uitsparingen uit gehakt voor de scharnieren. Ferry moest hem nog wel in elkaar zetten zelf en heeft er ruitjes in gezet: dik (10mm) en degelijk Lexan. Dat is goed te verwerken en ook veiliger dan glazen ruitjes.

In het fotoalbum "Nieuwe motor" kun je vooral op de derde foto goed zien wat de staat van de deurtjes was. Beiden deurtjes hadden één helemaal kale kant en één kant met nog wat lak er op. Blijkbaar had altijd één deurtje open gestaan en de ander altijd dicht. Hoewel ik nu de neiging heb om op te sommen wat er allemaal aan mankeerde, kan ik beter benadrukken hoe mooi Ferry ze nu heeft gemaakt. De louvre-achtige plankjes heeft hij vervangen voor ruitjes, ook Lexan. Dan tocht het minder en komt er meer zonlicht binnen.

Hoewel het volgende week toch weer gaat vriezen (nog maar even de motor niet testen, maar winterklaar houden), beginnen de lentekriebels te komen en wordt er al gesproken over 'vaarklaar maken'. Tijd om eens van de boot te gaan genieten!

(maar eerst het schuifluik kitten en lakken, zwaarden schuren, nieuwe stukken daar in, lak er op...)

Bekijk in het fotoalbum de foto's van onze prachtige luiken, vlonders en deurtjes :)

Woensdag nog meer lassen en slijpen

De 10e klusdag. Vandaag stond in het teken van nog meer lassen en slijpen. De dag begon wat regenachtig, dus hebben we eerst nog wat boodschappen gedaan bij de "doet het zelf zaak", en hebben we alvast de tules in de watertank gemaakt om hem verder aan te kunnen sluiten.

Toen het droog werd, heeft Ellen wat orde op zaken gesteld waar het gaat om opruimen, en ik ben begonnen met de rotte plek uit het dek te slijpen. Daarna hebben we verzonnen hoe we er een nieuwe plaat op moesten lassen zonder de betimmering vlam te laten vatten. Een centimeter of 5 van de plaat overlapte het houten (met piepschuim geisoleerde) plafond van de kajuit. De isolatie begon al een beetje te smeulen tijdens het slijpen... Hier dus, net als bij de mastkoker, zo veel mogelijk piepschuim weg gestoken, vervangen voor natte lappen en het hout zo nat mogelijk gemaakt, en Ellen als brandwacht naar binnen. Redelijk vlot was alles gelast, en hebben we geen brand gehad. Nu moest de ankerlier weer op deze plaat gemaakt worden. Ook dat is zonder brand gelukt. Al snel kon ik beginnen met het vlak slijpen van de las, en van het stukje voorbord wat ik gisteren gerepareerd had. Daarna moest het dek eens grondig geveegd worden, omdat het daar een grote bende was van laspeuken en andere staal troep. Ellen heeft ondertussen de 5e laklaag op de mast gesmeerd.

En nu... veel varen!

Genoeg geklust.

De zwaarden hangen er aan, de huiken zijn klaar en de zeilen zitten er aan. Vanaf nu gaan we eerst eens een poosje lekker varen!
De afgelopen 3 maanden hebben we natuurlijk ook wel gevaren, maar zonder zeilen en zwaarden vaar je toch een beetje met een halve boot.
Gelukkig is alles nu ongeveer compleet en goed bruikbaar dus: Gereedschap in het vet en varen maar!


6e dag Lassen en schuren

Vandaag zijn we druk geweest met van alles en nogwat, want er is zat te doen, en het liefst allemaal tegelijk. Ook kwam onze verzekeraar voor de eerste keuring.

Ellen heeft zich vooral bezig gehouden met het schuren van de mast en de giek. Het laatste wat we hier aan gedaan hebben is het vol blubberen van de scheuren en een enkel rot plekje met epoxy en zaagsel, als een soort degelijk kneedbaar hout. Omdat dit natuurlijk uit de gaten en scheuren puilt moest dit worden vlak geschuurd. Ellen heeft ondertussen goed onder de knie hoe de bandschuurmachine werkt, en heeft alles klaar gemaakt om te lakken. Het wordt nu al steeds mooier.

Ik heb mij bezig gehouden met het staalwerk. Waar begin je mee? Hetgeen waar je het meest tegenop ziet, iets wat je niet vaak hebt gedaan. Ik kan best wel een beetje lassen, maar stukken plaat vervangen zonder daar (al te veel) iets van te zien is niet helemaal mijn ding, en met "elekttrode" lassen een uitdaging ivm veel warmte ontwikkeling. MIG/MAG lassen zou een betere oplossing zijn. Echter: Dit had ik nog nooit gedaan. Er wordt wel gezegd dat als je met elektrode kunt lassen, MIG/MAG zo geleerd is. Dat wilde ik dus wel eens zien. De eerste lasklus werd dus de uitlaatpijp. Tijdens het aftekenen zag ik een bubbel, net om de hoek, waar ik natuurlijk even met de bikhamer op moest slaan. Verassing: Nog een slechte plek als gevolg van electrolyse. Dat werd dus 2 plaatjes er in lassen, en een buitenhoek las. Aan het einde van de dag was het ontstane gat weer dicht, en diverse oogjes aan het berghout gelast ipv de (RVS) schroeven die in geboorde gaten waren gedraaid.

Het klopt wat er gezegd wordt, als je kunt lassen met elektrode, is MIG/MAG niet zo moeilijk. Even knoeien met de draad toevoer en met de spanning. Voor je het weet heb je het voor elkaar. 

Rond een uur of 12 kwam de expert van de verzekering. Zij doen alleen in scheepvaart gerelateerde verzekeringen, zowel binnenvaart als recreatie en weten waar ze over praten. Het is dan ook gebruikelijk dat zij een ter verzekering aangeboden schip bezoeken als het op de wal staat om de staat van het onderwaterschip, de motor opstelling, evt gas installatie en afsluiters te bekijken, en daar advies op af te geven.

De conclusie was dat het hele onderwaterschip goed is. 1 puntje van aandacht: een plek van 2,5mm in de kettingkluis van de ankerketting. Gelukkig boven de water lijn, dat scheelt. Maar er moet wel wat mee gebeuren. De motor werd vragend aangekeken. Gelukkig konden wij mededelen dat er al een andere motor klaar stond. De afsluiters vind ik weer een verwarrend verhaal. Er zijn zowel schuif als kogel afsluiters toegepast. Een kennis heeft mij verteld dat hij de schuif afsluiters eigenlijk moest vervangen, omdat je deze niet snel genoeg kunt sluiten bij een calamiteit. Dat bevreemde mij, omdat een

kogelafsluiter wat lastiger vorstvrij te houden is. De expert van de verzekering vertelde dat hij liever schuif

afsluiters ziet dan kogel afsluiters. Bij een calamiteit heb je dan wel wat meer water, maar in principe ben

je dan toch aan boord, anders staan de afsluiters dicht. Bij vorst ben je er meestal niet bij, als er door vorstschade water binnenkomt merk je het pas als je gebeld wordt door de haven meester... Nouja. Als laatste nog even het polis formulier doorgenomen en als het goed is ontvangen we binnenkort de definitieve polis en een vlaktedik rapport.

Verder waren de naamborden klaar en hebben we die opgehaald in Purmerend. Ja, dit keer hebben we ze laten maken, volgens het ontwerp van Ellen. De letters moeten nog "even" wit gemaakt worden, en daarna de borden gelakt. Dat lakken doe ik wel, maar die letters wit maken...

Tweede klusdag

De tweede klusdag. Ik ging buiten aan de slag met afbijt om eerst de overgebleven lak van de mast en giek af te ... bijten :p

Ter bescherming van mijn tere handjes had ik wel mooie beschermende handschoenen aan. Zo kon ik naar hartelust en royaal afbijt op het hout smeren ;)

Die dag is Arno ons nog komen helpen en zijn precisie werd erg gewaardeerd! Hij mag vaker langskomen.

Ferry heeft de motor vrij gemaakt (schot eruit geschroefd).

Verassing: Scheur in het blok, vorstschade. Dat was een flinke tegenvaller, dat hebben we dus niet goed genoeg bekeken. (hadden we dat schot er maar eerder er uit gehaald...)

Met de verkoper zijn we gelukkig financieel tot een oplossing gekomen. Voor hen was het ook een verassing. Ondertussen hebben we een mooi gereviceerd blok gevonden voor een mooie prijs, wat er ook wat frisser uit ziet. Het huidige blok kan als orgaan donor in de schuur gaan wonen. Gelukkig hebben we tussen alle spullen zijn donorcodicil gevonden.

 

Afsluiters, motor er uit, motor er in

Tja... Koop een boot...

Wat vooraf ging:
Tijdens de tocht van Amsterdam naar Dordrecht, onze eerste tocht kwamen we er achter dat niet alle afsluiters even goed waren en dus niet goed afsloten. Daarom besloten we direct dat we voor de winter nog een dagje "droog moesten" om de afsluiters te vervangen. Tijdens ons 2e tochtje (we zouden naar Hank varen, ivm het Jubileumfeest van scouting Hank) kwamen we er na een uur of 2 varen achter dat er ongeveer 1 liter olie onder de motor lag. Op dat moment lagen we voor een tussenstop in Lage Zwaluwe waar we gezien de aard van het probleem ook gebleven zijn. Op het feestje zijn we wel geweest, de moeder van Ellen heeft ons daar opgepikt.

Voordat we vertrokken wilde ik eerst wel weten wat er aan de hand was, dus startte ik de Volvo. Het drupte langs het carter, van achter de startmotor. Startmotor werd gedemonteerd, en daarachter was niets te zien. Dus draaide ik het oliefilter maar wat aan, om in ieder geval dat uit te sluiten. Daarna starte ik weer onze groene vriend, die wederom begon te druppen, langs dezelfde plek. Dus wederom sleutelde ik de startmotor er af. Toen ik goed keek, zag ik een klein scheurtje in de lak. Ik drukte erop, en er kwam olie uit. Toen flitsten er allemaal vervelende dingen door mijn hoofd. Dit hadden we niet verwacht met een vers gereviseerd blok.
Gelukkig was de verkoper van onze motor bereikbaar, en heeft rond 18:30 ons verhaal aangehoord. Hij adviseerde om voldoende olie in te slaan, rustig naar huis te varen en onderweg regelmatig olie pijlen. Na het weekend zouden we dan verder plannen maken.

Dus, zogezegd, zo gedaan. Onderweg naar huis hebben we ongeveer 1,5 liter olie bijgevuld. We hadden er 8 ingeslagen. Zo als we in de omgeving van Rotterdam zeggen: "Beter mee verlegen als om verlegen" (Voor de critici: In en om Rotterdam worden als en dan nog wel eens verwisseld).

Zoals afgesproken belde ik na het weekend met onze verkoper, welke ik ook wat foto's zou mailen van de schoon gemaakte lekkage. Daarop belde hij terug met de mededeling: "Dit Je hebt garantie, wij staan achter ons product, dus wij gaan dat voor je oplossen. Kom er maar mee terug, we gaan het oplossen." Leuk, motor weer er uit, en naar Hoorn... Uiteraard vroeg ik of ik het zelf kon oplossen als hij mij de juiste spullen zou sturen. Ivm het garantie verhaal zag hij dat niet zitten, begrijpelijk.

Aan het werk...
Daarom besloten wij 5 oktober op een vrijdag vrij te nemen, de afsluiters te vervangen en de motor er uit te takelen.
Op eigen motor voeren wij naar de kraan, om de hoek bij onze haven. Subtiel werd de Ostara uit het water gelicht waarna het gevecht met de afsluiters begon. De eerste 2, die van het toilet (een 3/4" en een 1 1/2") gingen vrij soepel. De grootste van het stel had (hoe kan het ook anders, zie 2e klusdag) vorstschade. De kogel sloot niet goed meer af, waardoor er langzaam weer water in het toiletpotje stroomde. De volgende was de 1 1/2" afsluiter van het kombuis. Deze zat erg vast, op een niet zo makkelijk bereikbare plaats. Na een kleine schermutseling met deze afsluiter, de betimmering er om heen en een iets te grote Zweedse tang zwichtte deze afsluiter toch voor mijn brute geweld. Dit was de 2e afsluiter die niet goed meer afsloot, getuige het water wat niet meer in het spoelbakje bleef staan als de afsluiter dicht was. Dit was een schuif afsluiter, waarvan op de plaats waar de wig in klemt een hoop rotzooi zat (aangroei en roest van de stalen appendages die achter de afsluiter zaten). Wellicht dat deze na schoonmaken gewoon afsloot, maar die gok hebben we niet genomen. De 4e was de 3/4" schuifafsluiter van het koelwater voor de motor. Die was op zich goed, achter zijn deze afsluiters een soort drijfvermogen. Doen ze het niet goed, dan kun je gewoon afzinken. Dus.


Daarna kon de Volvo er uit. Het plaatsen was nog niet zo lang geleden, dus omgekeerde volgorde eruit was niet zo'n probleem. Als laatste nog even met wat olie doeken en poetslappen de olie opgeruimd, het kleine beetje bilge water er uit, en de boel schoon gemaakt met een industrieel ontvet/schoonmaakmiddel. De machine kamer was weer als nieuw, alleen wel zonder motor. Als afsluiter heeft de werfbaas ons naar onze ligplaats gesleept.

De zaterdag er na hebben we de motor naar Hoorn gebracht voor de reparatie. De techneut vroeg of we hem snel weer wilde hebben, of dat hij hem mocht bewaren voor de rustigere periode die in November zou aanbreken. Als de motor klaar was, zou die ook eventueel gedurende de vorstperiode daar mogen overwinteren.

Vervolgens ging 2 weken later de telefoon: "Je motor is klaar". Bij Volvo Penta motoren werden de oliekanalen van buiten naar binnen geboord, waarna de buitenkanten worden afsloten met een aluminium of loden plug met afdichtingsmiddel. Op internet had ik hier al iets over gelezen bij de opvolger van ons blok. Bij ons bleek dit ook het geval te zijn, en was dus snel en makkelijk gerepareerd.
Dus gingen wij op 27 oktober weer met een aanhanger naar Hoorn, om de motor weer op te halen.

Om 14:15 waren we terug in Dordt, en om 14:30 gingen we op "ellebogenstoom" per wrikriem en vaarboom weer naar de kraan.

Voor hen die mij voor gek hebben verklaard toen ik de mogelijkheid tot wrikken aan het lassen was: jullie zijn zelf gek. Bij gebrek aan beter (motor) was het prima te doen. Als vroeger vrouw en kinderen een volgeladen tjalk konden voorttrekken, dan kan ik toch zeker wel een schouwtje wrikken? DUS!

Om 15:15 begonnen we, na het weg halen van luiken etc met het terug plaatsen van de motor. We hebben gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om brandstofslangen van de juiste diameter te gebruiken. De oude waren iets te dik, waardoor ze niet netjes op de banjobouten zaten. Om 18:00 was de motor geplaatst, uitgelijnd, aangesloten en kon er getest worden. Na het sluiten van alle luiken konden we terug naar onze ligplaats, maar eerst een klein rondje over het Wantij, gewoon omdat het weer kon. De Volvo ronkte weer lekker, deed wat hij moest doen.