Klusdag 8 verregend

Deze week is niet veel goeds voorspeld wat het weer betreft. Omdat we toch door willen zijn we toch naar Amsterdam gereden om te doen wat haalbaar is met het weer.
 Een ritje via Vlaardingen, waar de watertank klaar lag die we besteld hadden. Jammer dat er niet voldoende slang op voorraad was, maar nu niet zo belangrijk.

Omdat het toch regende, kon ik wat piepschuim achter de betimmering weg halen, waar we nog moeten gaan lassen aan de strijkklampen. De stukken betimmering die er aan moesten geloven bestaan uit triplex, wat al redelijk los zat. Er is daarbij niets kapot gegaan. Wel zo fijn, dan kunnen we het makkelijk weer terug timmeren. Al hangt het er nu wel een beetje jammer bij....

Ellen begon met het lakwerk aan de mast en de giek. Dit werd de 3e laag, per laag wordt het mooier. Ik ben begonnen met de watertank op zijn plek te leggen, om zeker te weten dat deze daar past. Zoals verwacht, past het precies onder het bed. Als alles aangesloten is, kunnen we 90 liter drinkwater opslaan. Aan de lijst van klussen voor later kan de plaatsing van de watertank worden genoteerd.

Helaas knapte het weer niet op, en zijn we weer vertrokken. Omdat we voldoende tijd hadden, zijn we opzoek gegaan naar wat slang voor het drinkwater en nog wat staal.

 

De foto in het groot vind je in het fotoalbum van klusdag 08.

Help! mijn vrouw is klusser...

Als er geklust moet worden, is het standaard beeld al snel dat de man de vuile handen haalt, en dat de vrouw zorgt voor de inwendige mens. Ook zijn er vrouwen die continu met een stofzuiger in de weg gaan lopen om maar gelijk de zaken schoon te houden. Het is maar net waar de prioriteiten liggen.

Als ik zo om mij  heen kijk bij het klussen aan de Ostara, maar ook eerder bij het klussen aan de Aeolus zie ik veel vrouwen (er zijn uitzonderingen ;-) ) die bovenstaande standaard beeld bevestigen. Vrouwen die op de werf een beetje mooi lopen te zijn, of in ieder geval proberen om geen nagels te scheuren of vieze handen te krijgen. Vrouwen die tegen het einde van de dag even komen vertellen dat de waterlijn net niet helemaal recht is, of dat er ergens nog een veeg van de kwast een beetje zichtbaar is.

Vandaag (de 25e) is een dag die mij eerlijk gezegd vaak gewoon voorbij gaat, zoals alle andere dagen. Ellen vind deze dag, de 25e van iedere maand iets specialer. Vandaag is het om precies te zijn 6 jaar en 3 maanden geleden dat Ellen en ik ontdekten dat we elkaar leuk vinden.

Waar ik blij mee ben, is dat Ellen zich niet meet aan de "standaard" dames. Ellen klust namelijk gewoon mee. Overal of klus kleren aan en schuren, schilderen maakt niet uit. Nu we met de Ostara bezig zijn is zij de mast te lijf gegaan met een bandschuurmachine, en de romp met de slijptol. het mengen van de 2 componenten lak etc is ook geen probleem. Op deze manier kun je tenminste zeggen dat je samen een boot hebt, samen een boot vaart, en samen de boot onderhoud. Daarnaast gaat het op deze manier net allemaal effe sneller. Wel zo fijn, als je boot in Amsterdam op de wal staat waar je zo snel mogelijk weg wilt varen.

Op de werf worden geregeld opmerkingen gemaakt als: "Zij is er niet vies van hè, een beetje mannen werk" of "Hè meid, wat zie je er weer charmant uit vandaag" Alsof het vreemd is dat je samen een boot onderhoud.

Gelukkig, mijn vrouw is klusser.

 

 

 

 

Klusdag 11: Lassen, slijpen, krabben, stofzuigen, graaien

Deze elfde klusdag begon teleurstellend: Het regende hard en Ferry en ik zaten onderweg naar Amsterdam al te verzinnen wat we allemaal zouden kunnen doen als het zo zou blijven regenen. Daarom zijn we eerst langs een 2ehands zaak in botenspullen en -onderdelen gereden, om te kijken of er nog wat bruikbaars bij zat. Er zitten redelijk wat bruikbare spullen bij we in de toekomst kunnen gebruiken als we de dingen gaan aanpakken die nu minder prioriteit hebben (ivm weinig tijd en beperkt budget). Eenmaal in Amsterdam aangekomen waren de grootste buien voorbij en konden we gaan werken aan de buitenkant van de boot.

Ferry had nog genoeg slijp- en laswerk te doen; de nieuwe uitlaat moest er nog in gelast worden, enkele gaten van schroeven dichtgelast en andere dingen wilden we eraf hebben, dus dat mocht de slijptol dan weer doen.

Ik kreeg de nobele taak om het motorruim in te duiken, waarschijnlijk omdat ik de dunste armpjes heb (en niet kan lassen), om de boel op te ruimen zodat Ferry het later goed roestvrij kan maken en schilderen voordat de motor er in gaat.

Nu zit er onder de boot een scheg, een hol ding die vol zat met rommel en piepschuim. Door die scheg loopt de schroefas, waardoor het een bijzonder onbereikbaar plekje was om rommel uit te vissen. Gewapend met een lang hoekprofiel, handschoenen en een blikje met 1 platte kant, ben ik de strijd aangegaan met alle rotzooi die erin lag. Het was een lang proces van iedere keer porren om wat piepschuim los te krijgen om vervolgens mijn arm langs de schroefas in de smalle scheg te wurmen, zodat ik iedere keer een handje rommel naar boven kon halen om weg te gooien. Het hoogtepunt van het gevecht (en tegelijk mijn moment van overwinning) was toen er in één keer het laatste stuk piepschuim los kwam van helemaal achterin de scheg. Het was een flink stuk en ik was erg blij dat het stomme ding eruit was.

In het motorruim en in de banken van de kuip heb ik verder zo veel mogelijk alle roestbubbels losgekrabt en daarna alles gestofzuigd. Het is veel werk geweest en uiteindelijk heb je nog steeds een roestig geheel, maar het is wel een stuk opgeruimder en schoner om in te werken. Nu maar hopen dat Ferry het binnenkort echt kan ontroesten, volsmeren met menie en kan schilderen zodat de motor er in kan.

Wat ik ook hoop dat de komende (klus)dagen het weer net zo mee zit als de afgelopen dagen. Het was allemaal slecht voorspeld, maar uiteindelijk was het toch prima weer! De wind mag iets minder, maar wijzelf klagen niet zo ;) als het droog is, kunnen we echt gaan ontroesten, menie gaan smeren en dan kan de boot eindelijk naar binnen. Dan kan het weer doen wat hij/zij wil, maar dan gaan wij hoe dan ook schilderen en dan wordt het echt mooi!

Ga naar het fotoboek voor meer foto's van deze klusdag.

Eerste klusdag

De eerste dag dat we gingen 'klussen' zijn we begonnen met zo veel mogelijk eraf halen. Al het houtwerk losschroeven van de buitenkant, het rondhout en de zwaarden eraf, zo veel mogelijk ruimte maken en tegelijk ook goed kijken hoe het staal eronder er aan toe was.

Ook van binnen hebben we alle kastjes en banken leeggehaald. Zo konden we meteen goed inventariseren wat voor lijnen er zijn en we vonden ook wat onderdelen, schuifjes, klipjes en nog veel meer. Het was eigenlijk een soort schatzoeken, want deze boot heeft veel opbergmogelijkheden.

De opbrengst:

  • Badminton shuttle
  • Fancy uit 1999
  • Waterkaarten 2000/2001
  • Pen en meer kleine spulletjes
  • Een voorraad babyluiers (altijd handig)
  • Slacentrifuge
  • Wat oude pannen
  • Gordijnroedes en klemmetjes
  • Een pakje boter in de koelkast ;)
  • Metalen sterren voor op de zwaardkop
  • Gouden eikel(?) voor bovenop de mast
  • Grootzeil, kluiver, stormfok en een halfwinder
  • Veel lijnen en touwen, vlaggelijntje
  • Boordlichten
  • 2 kapotte accu's
  • En nog veeeeel meer

Kijk bij de foto's van de eerste klusdag om te zien wat we allemaal hebben gevonden en mee naar huis hebben genomen.

Afscheid Aeolus


Gisteren was ons laatste avontuur met Aeolus. Het plan was om Aeolus samen naar een plek te varen waar hij uit het water gehesen kon worden EN waar de grote vrachtwagen op het terrein kon. Bij de Graaff paste dit nu niet, bij de kleine kraan kan geen grote vrachtwagen komen, en bij de grote kraan stonden nog te veel boten op de wal. Gelukkig konden we terecht bij vd Wees transport. Daar moest naartoe gevaren worden. Het leek er op dat Aeolus samen met zijn goede vriend Beafort een leuk feestje aan het vieren was, uit de richting WZW met een dikke 6 bft. Al gauw kwamen we er achter dat de harde wind er op het water voor zorgde dat het flink golfde en spookte. Ondanks dat het maar een klein stukje varen was, klotste en spetterde er flink wat water over en in de boot (en daarmee ook veel op ons).


Alsof de tocht naar de hijskraan nog niet spannend genoeg was, kregen we van de kraanmachinist te horen dat de harde wind misschien nog roet in het eten kon gooien. Het waaide namelijk zo hard dat ons 'kleine' en 'lichte' bootje waarschijnlijk alle kanten op zou waaien zodra hij opgehesen werd (als hij 20ton had gewogen, was er niets aan de hand geweest). Ze wilden niet het risico lopen dat de hijsbanden eraf zouden schuiven en dat Aeolus eruit zou vallen. Misschien als de wind wat zou gaan liggen, dat het dan wel te doen was.

Na goed overleg met Jörg (de koper in Duitsland), de kraanmachinist en diverse andere deskundigen op lokatie, zouden we het toch gaan proberen. We moesten daarvoor eerst onder een verlengd stuk kade doorvaren (paste precies), zodat we dichter bij de kant zouden liggen. Dan hoefde de kraan hem niet zo ver te hijsen en de vrachtwagen niet zo ver het terrein op. De hijsbanden zijn nog extra vastgelegd aan de boot om te voorkomen dat ze weg konden schuiven. Gelukkig was het voor de mannen niet de eerste keer dat ze een boot uit het water hesen. Het ging dan ook erg goed, ondanks de wind die toch wel aan Aeolus liep te trekken (maar zij trokken terug ;). Het was voor veel aanwezigen toch wel een fascinerend schouwspel, waarschijnlijk omdat ze normaal wat andere en vooral zwaardere dingen hijsen ;)

Uiteindelijk landde Aeolus veilig op de vrachtwagentrailer en kon hij worden vastgemaakt voor zijn lange reis. Dit was ons laatste avontuur met Aeolus, maar hijzelf is net weer begonnen aan een heel nieuw avontuur. Vanmiddag hebben we van Jörg gehoord dat de zalmschouw veilig is aangekomen op zijn bestemming. We wensen ze veel plezier en hopen dat hij er net zo veel plezier aan gaat beleven als wij dat hebben gedaan.

Meer foto's kun je vinden in het fotoalbum.

Vetkoord en geluidisolatie

Vetkoord

Na een behoorlijk stuk varen komt het wel eens voor dat er iets versleten is. Soms was dat al voor dat lange stuk, zoals bij ons met het vetkoord...Al sinds de 1e dag druipt er vet uit de schroefas koker, daar waar de as de boot in komt. Langzaam werd dit steeds meer...Tijdens de vakantie begon er af en toe een drupje water uit de schroefas koker te komen. Dat kan 2 dingen betekenen: Er is tijdens het varen te weinig gesmeerd, of het vet komt niet (of minimaal) meer bij het lager, maar druipt gelijk het motorhok in. Bij het aandraaien van de vet pers zag je gelijk vet binnen komen, en bij de schroef was niet veel te bespeuren. Dit viel nog 1 keer op te lossen door de "gland" even goed aan te draaien, maar 1 ding was duidelijk: Het koord was nu echt op.

Vetkoord vervangen is altijd een fijn klusje, zoals sommigen wel weten. Op een of andere manier moet de oude zooi er uit. De eerste 3 ringen lukte wel, maar de laatste was wat lastiger, die was helemaal vergaan en kwam er dus in vele stukje uit.
Verassing: Daarachter zat er nog 1. Die kwam er met de grootste moeite niet uit. Wat nu... Vetpers aandraaien! dan druk je hem er zo uit. En jawel: De laatste kwam er ook uit. En nog 1.
Maakt in totaal 6 stukjes verkoord. De laatste 3 zaten er waarschijnlijk al in sinds de bouw, die waren echt al jaren geleden aan vervanging toe! Zoals met meerdere zaken op onze boot zijn met diverse zaken door de vorige eigenaar wat te makkelijk omgegaan. Zo ook hiermee dus: "we krijgen ze er niet uit, nou dan doen we alleen de voorste 3 stukjes".
Alles goed schoon gemaakt nieuw vetkoord er in, vetpot gevuld (daar kon ook weer bijna 1 kilo vet in) en de boel eens lekker gesopt. Overal zaten blauwe klodders vet die door de schroefas waren rondgestrooid.

Isolatie

Zij die al eens met ons meegevaren hebben of ons  voorbij hebben horen varen weten ondertussen dat wij geen prijs hebben gewonnen voor de stilste motor. Daarnaast is het ook zo'n raar gezicht wanneer je voorbij komt varen met gehoorbeschermers op je hoofd, dus dat moest snel anders. Op het verlanglijstje stond al een tijdje on de boel te isoleren maar dat was voor de vakantie helaas nog niet gelukt. Omdat de dag nog niet voorbij was konden we dit gelijk aanpakken. Gelukkig was ik even langs de Gamma gereden toen ik vetkoord gehaald had, dus de spullen waren aanwezig.
Voor geluidsisolatie is allerlei spul op de watersportmarkt. Er zijn speciale isolatie paketen welke geen oliedamp opnemen, super dik zijn etc. Dat is dan ook weer terug te zien aan de prijs (€37,50 voor een stuk van 100x60cm in een aanbieding). Ook de plaatselijke Gamma verkoopt het een en ander. Het meest gesschikte spul is een noppen mat, 2 platen van 100x50cm (voor €14,49) wat ook bedoeld is om motor compartimenten van auto's te isoleren. Hierop viel dus onze keuze, omdat het nog al een rottig gebeuren is om te isoleren bij ons aan boord.
We hebben dit spul onder het motor deksel en het schroefas luik geplakt, en aa nde binnenkant van het paneel wat de tussen de motor en de kuip staat. De klus was redelijk snel geklaard. Je knipt het spul gewoon met een schaar op maat, en plakt het met de eigen lijmlaag waar je het hebben wilt.
En toen de test...

Geslaagd! in bijna vol toerental kun je elkaar aardig verstaan zonder te schreeuwen. Dat hadden we voor onze vakantie moeten doen...