Voorbereiding vakantie

Sommige mensen gaan met de boot weg, wij gaan er aan klussen.
Dit jaar geen rondje Holland met de boot, vakantie naar Schotland, Luxemburg of Noorwegen, maar vuile handen maken.

Dus niet koffers inpakken etc, maar zorgen dat er geklust kan worden.

Dat begint natuurlijk bij een goede voorbereiding, dus zorgen dat je alles hebt:
Las spullen, staal, brandwondenzalf, Huiddoorvoeren, Vet voor het draaipunt, verf, EHBO doos, afsluiters, nieuwe wierpot, vetpers, enkele meters waterlijn, compressie poeder (voor de motor), koper magneet, paracetamol en ga zo maar door.

Als het goed is, is alles nu geregeld, en kunnen we er tegenaan.

Grote motor truuk

Vandaag geen las, schuur, slijp of lak klussen. Vandaag hebben we de "nieuwe" motor opgehaald. Eerst even een aanhanger geregeld bij een oom van Ellen, 2 motoren passen niet in de kofferbak van een Peugot 207sw. De havenmeester heeft met de heftruck geholpen om de oude motor uit de boot te tillen en in de aanhanger te parkeren. Eerder hebben we de motor al losgemaakt van de schroefas, elektra en morse-kabels los gemaakt en de moeren van de motorsteunen gelost. Er zat nog een stukje boot in de weg om de motor er uit te halen. Met mijn timmermans oog had ik bepaald dat de motor omhoog kon tot boven de bouten, dan een kwartslag draaien om vervolgens er helemaal uit te kunnen. Toen bleek toen dat het carter te groot was, en dat de draai niet paste. Het stukje boot moest er aan geloven, en de slijptol werd gepakt. Echter bleek dat er over nagedacht was met het inbouwen van deze motor, dat stukje boot zat vast met bouten. Dus de slijptol weer opgeruimd, en 2 bahco's gepakt. Motor in de aanhanger en weg wezen.

In Hoorn aangekomen hebben we eerst even naar de motor gekeken. Ziet er netjes uit, en loopt volgens de verkoper als een naaimachine. Omdat er gezegd werd dat deze gereviceerd is, wilde ik wel weten wat er aan gebeurt is. De techneut begon een opsomming: Lagerschalen, overmaatse zuigers, kleppen etc etc. Als laatste een busje Volvo groen erop gespoten. Dat laatste kan ik zien, en ziet er netjes uit. De rest gaan we vanuit dat het klopt.

Dan vraag je je af: "Waarom heb je dat ouwe ding mee genomen?" Nou, heel simpel. De keerkoppeling, startmotor en dynamo moesten overgezet worden op dat nieuwe blok. De startmotor en de dynamo is niet zo moeilijk, maar de keerkoppeling met het vliegwiel (achteraf ook niet) leek mij iets voor een deskundige, aangezien ik geen idee had hoe dat aan elkaar zit. Wat blijkt: Een sleutel 13 en een grote bandenlichter. Meer heb je niet nodig. Gelukkig mocht ik ook sleutelen, het zou een straf zijn om toe te moeten kijken hoe anderen het leuke werk even doen.

Toen alles geregeld was, konden we met de gebroeders Penta terug naar Amsterdam, om daar de nieuwe motor een plekje te geven in de loods. Die gaan we weer plaatsen als het motorruim geschilderd is.

Onderweg naar Amsterdam belde mijn werkgever/collega Rob dat hij in de buurt was en ons project wel eens wilde zien. Dus toen wij terug kwamen hebben we hem nog even een "rondleiding" gegeven.

Luiken, vlonders en deurtjes

Het is een tijdje geleden, maar ik heb zojuist weer wat klusfoto's ("Luiken, vlonders en deurtjes") online gezet. Ferry heeft de afgelopen weken flink zijn best gedaan: De kuipvloer heeft een heel nieuw waterdicht, glimmend en anti-slip luik gekregen met daar omheen nieuwe vlonders. Het knapt al heel snel een stuk op!

Het schuifluik van de ingang van de kajuit hebben we uitbesteed aan een handige kennis. Toen Ferry daar langs ging, viel zijn oog op een koekoek die daar stond en zo hebben we nu EN een opgeknapt schuifluik EN een nieuwe koekoek. De lijst/rand van het schuifluik is opgeknapt en bovenop zijn er nieuwe plankjes ingelegd, we hoeven het alleen nog te lakken (en misschien een keer de onderkant mooier maken).

De koekoek was zo goed als af. Hij was helemaal tot in detail gemaakt zoals het omschreven stond in het boek "Afbouw en verbouw van een platbodem" uit 1985. Met randjes op de goede plek, gootjes voor een goede afwatering. Er waren zelfs al uitsparingen uit gehakt voor de scharnieren. Ferry moest hem nog wel in elkaar zetten zelf en heeft er ruitjes in gezet: dik (10mm) en degelijk Lexan. Dat is goed te verwerken en ook veiliger dan glazen ruitjes.

In het fotoalbum "Nieuwe motor" kun je vooral op de derde foto goed zien wat de staat van de deurtjes was. Beiden deurtjes hadden één helemaal kale kant en één kant met nog wat lak er op. Blijkbaar had altijd één deurtje open gestaan en de ander altijd dicht. Hoewel ik nu de neiging heb om op te sommen wat er allemaal aan mankeerde, kan ik beter benadrukken hoe mooi Ferry ze nu heeft gemaakt. De louvre-achtige plankjes heeft hij vervangen voor ruitjes, ook Lexan. Dan tocht het minder en komt er meer zonlicht binnen.

Hoewel het volgende week toch weer gaat vriezen (nog maar even de motor niet testen, maar winterklaar houden), beginnen de lentekriebels te komen en wordt er al gesproken over 'vaarklaar maken'. Tijd om eens van de boot te gaan genieten!

(maar eerst het schuifluik kitten en lakken, zwaarden schuren, nieuwe stukken daar in, lak er op...)

Bekijk in het fotoalbum de foto's van onze prachtige luiken, vlonders en deurtjes :)

Klusdag 19: Onderwaterschip borstelen

Dit weekend hebben Ferry en ik hard gewerkt om de boot klaar te krijgen om de loods binnen te gaan. We moesten dus zorgen dat al het groffe (borstel-) werk was gedaan. We hoefden 'alleen nog' het onderwaterschip aan te pakken, het gedeelte dat normaal dus onder water zit. In eerste instantie zou het een kwestie zijn van enkele roestplekken weghalen en daarna alvast een laag blackbottom (soort onderwaterverf) erop smeren. Helaas was de boot van onderen vrij vies nog, dus we moesten toch nog de hele onderkant borstelen om het vuil eraf te krijgen en uiteraard was er iets meer roest en losse verf dan verwacht. Dat hadden we kunnen verwachten ;)

Zaterdag zijn we een heel eind gekomen. Eerst hebben we nog het motorruim bekeken die Ferry vorige week zo mooi in de primer heeft gezet. We zijn daarna beiden aan één uiteinde van de boot begonnen; Ferry aan de achterkant en het roer en ik aan de voorkant. Het lijkt weinig werk, maar het is bepaald niet gemakkelijk om onder de boot een lomp apparaat in bedwang te houden. Daarbij zorgde de nodige bescherming wederom ervoor dat ik soms erg weinig zag. Daardoor heb ik veel plekken opnieuw moeten nalopen, want veel zag ik over het hoofd omdat mijn bril vaak helemaal beslagen was. Het was rotwerk, maar toen we die avond naar huis gingen, hadden we alleen het stuk tussen de steunen nog niet gedaan.

Dinsdag las- en slijpdag

Met dank aan de weergoden hebben we vandaag veel gedaan. Ellen begon met het schoon (verf vrij) maken van een aantal plaatsen waar iets aan/op/ingelast moest worden. Na de bandschuurmachine is ze nu ook de slijptol met komborstel de baas. Nu nog leren lassen. Ondertussen begon ik met het plaatsen van extra ogen en kikkers op plaatsen waar ze handig zijn of eventueel mogelijk handig kunnen zijn. Beter 2 teveel dan 1 te weinig. Handig vooral, dat al deze ogen en kikkers "geprefabt" zijn bij Tukker botenbouw, die deze normaal gebruikt voor de lelievletten van Scouting.

Toen alles er aan zat zijn we begonnen met de rotte plaat achterin de mastkoker er uit te halen. Deze was ondertussen zo dun, dat een tikje met de bikhamer al een gaatje liet ontsaan. Op deze manier heb ik het hele plaatje er uit gesloopt, waarna Ellen al het piepschuim er uit kon halen wat tussen de betimmering en het staal zat. Als dit vlam vat heb je een uitdaging die je niet wilt hebben.

Ondertussen kon ik aan de slag met een stukje slecht staal in het "voorbord". Uitslijpen, opmeten, op maat maken en inlassen. Toen dit gebeurt was, maakte ik de plaat voor de mastkoker op maat, die Ellen al had afgetekend. Een spannende klus, omdat niet alle piepschuim achter de betimmering vandaan is. Dit hebben we opgelost door de ruimte te vullen met natte lappen, het hout nat te maken en (voor zo ver mogelijk) nat te houden. Verticaal laswerk is niet mijn favoriet, op een of andere manier krijg ik dat nooit echt mooi. Voor in de mastkoker is het mooi genoeg, en het zit vast en is dicht. Niet zeuren dus. De afwaterings gaten onderin de mastkoker moesten natuurlijk ook een beetje gevuld worden, deze zaten een klein stukje tot achter de nieuwe plaat, dus dat moest gevuld worden. Lekker een beetje knoeien met kleine brokjes staal en lekker vol blubberen metlas electrodes. Ook dit is gelukt.

Bij het afwerken van de lassen kon Ellen nog even de mast en de giek lakken, laag 4. Ongeloofelijk hoe dat houtwerk opknapt!

Klusdag 11: Lassen, slijpen, krabben, stofzuigen, graaien

Deze elfde klusdag begon teleurstellend: Het regende hard en Ferry en ik zaten onderweg naar Amsterdam al te verzinnen wat we allemaal zouden kunnen doen als het zo zou blijven regenen. Daarom zijn we eerst langs een 2ehands zaak in botenspullen en -onderdelen gereden, om te kijken of er nog wat bruikbaars bij zat. Er zitten redelijk wat bruikbare spullen bij we in de toekomst kunnen gebruiken als we de dingen gaan aanpakken die nu minder prioriteit hebben (ivm weinig tijd en beperkt budget). Eenmaal in Amsterdam aangekomen waren de grootste buien voorbij en konden we gaan werken aan de buitenkant van de boot.

Ferry had nog genoeg slijp- en laswerk te doen; de nieuwe uitlaat moest er nog in gelast worden, enkele gaten van schroeven dichtgelast en andere dingen wilden we eraf hebben, dus dat mocht de slijptol dan weer doen.

Ik kreeg de nobele taak om het motorruim in te duiken, waarschijnlijk omdat ik de dunste armpjes heb (en niet kan lassen), om de boel op te ruimen zodat Ferry het later goed roestvrij kan maken en schilderen voordat de motor er in gaat.

Nu zit er onder de boot een scheg, een hol ding die vol zat met rommel en piepschuim. Door die scheg loopt de schroefas, waardoor het een bijzonder onbereikbaar plekje was om rommel uit te vissen. Gewapend met een lang hoekprofiel, handschoenen en een blikje met 1 platte kant, ben ik de strijd aangegaan met alle rotzooi die erin lag. Het was een lang proces van iedere keer porren om wat piepschuim los te krijgen om vervolgens mijn arm langs de schroefas in de smalle scheg te wurmen, zodat ik iedere keer een handje rommel naar boven kon halen om weg te gooien. Het hoogtepunt van het gevecht (en tegelijk mijn moment van overwinning) was toen er in één keer het laatste stuk piepschuim los kwam van helemaal achterin de scheg. Het was een flink stuk en ik was erg blij dat het stomme ding eruit was.

In het motorruim en in de banken van de kuip heb ik verder zo veel mogelijk alle roestbubbels losgekrabt en daarna alles gestofzuigd. Het is veel werk geweest en uiteindelijk heb je nog steeds een roestig geheel, maar het is wel een stuk opgeruimder en schoner om in te werken. Nu maar hopen dat Ferry het binnenkort echt kan ontroesten, volsmeren met menie en kan schilderen zodat de motor er in kan.

Wat ik ook hoop dat de komende (klus)dagen het weer net zo mee zit als de afgelopen dagen. Het was allemaal slecht voorspeld, maar uiteindelijk was het toch prima weer! De wind mag iets minder, maar wijzelf klagen niet zo ;) als het droog is, kunnen we echt gaan ontroesten, menie gaan smeren en dan kan de boot eindelijk naar binnen. Dan kan het weer doen wat hij/zij wil, maar dan gaan wij hoe dan ook schilderen en dan wordt het echt mooi!

Ga naar het fotoboek voor meer foto's van deze klusdag.

Einde Twitter

Einde Twitter.

Dat wil zeggen: de Twitter account.
Onze twitter account was het eerste waar we de wereld mee op de hoogte hebben gehouden van de klus voortgang in 2012 en daarna.


In 2013 werd voor ons een Facebookpagina aangemaakt als grap door 2 mensen (Philip en Marieke) die we via scouting kennen.
Een van de eerste berichten op die pagina die zij geplaatst hadden ging over de open monumenten dag waar wij de Ostara zouden openstellen voor publiek. Dit had te maken met een grapje van ons, toen we tijdens de Kaagcup de Bavaria van Philip te koop gezet hebben als Bayliner. 

Omdat een facebook pagina toch wel leuk blijkt te zijn, zijn we deze pagina bij gaan houden naast de Twitter account, echter heeft Twitter het verloren en is deze account reeds gedeactiveerd.

Dus volgde je ons op Twitter en wil je ons blijven volgen? volg dan door op Facebook: Facebook.com/zeeschouwostara